Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 12 Μαΐου 2012

έστρωσα τραπέζι, στρόγγυλο,
για τέσσερις
για απόψε το βράδυ
με οικοδέσποινα εμένα
το παρελθόν
το παρόν
και το μέλλον
είδα μια άδεια καρέκλα
καθόταν ένας άγνωστος
εχθρός ή φίλος
δεν έδειχνε
μόνο σιωπούσε
μια σκιά
τόσο φωτεινή
γέμισα το ποτήρι
με νερό
και έγινε μπλε
σαν της θάλασσας
και τότε κατάλαβα
είχες φτάσει
ακέραιος


2 σχόλια:

βάιος νικιώτης είπε...

...ακαριαίο χτύπημα το ακέραιο!

Γυναίκα είπε...

γερό ξύπνημα...

Σας ευχαριστώ ..για το σχόλιο και την παρουσία σας εδώ.