Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

Ελαύνω






Ιχνηλατώ συναισθήματά σου που ξεράθηκαν
σε μια ρίζα ελιάς.
Δροσίζω τα δάκρυα σου που κυλούσαν
στο άγονο κορμί.
Σκορπίζω φυλλωσιές σαν λιωμένες αναμνήσεις.
Δε σταματώ, λάμνω με μόνο
ίχνος τη διαίσθηση μου.

Εύη Γκάλαβου.



8 σχόλια:

Spiros Glykas είπε...

Πολύ όμορφο! (πάω να κοιτάξω τι σημαίνει 'λάμνω' !!!)

Γυναίκα είπε...

Καλώς ορίσατε και απ΄εδώ!
Σας ευχαριστώ για άλλη μια φορά!

ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Χαίρομαι να παρακολουθώ γυναίκες να ελαύνουν λάμνοντας και μάλιστα ποιητικά.Θυμάμαι τώρα δα και την Αρτεμισία κι ανακράζω μαζί με εκείνον τον παλιό, τον Ξέρξη θαρρώ πως λέγαν: Οι άνδρες γεγόνασι γυναίκες και οι γυναίκες άνδρες!!! Την καλησπέρα μου Εύη.

marie είπε...

Όμορφοι στίχοι. Καλό βράδυ Εύη μου.

Γυναίκα είπε...

Θεοχάρη σας ευχαριστώ πολύ!! Καλό σας βράδυ και από εδώ.

Γυναίκα είπε...

Marie μικρή μου χαίρομαι που σε ξαναβλέπω. Να περνάς όμορφα πάντα με υγεία. Σε ευχαριστώ, είσαι πάντα τόσο επιεικής μαζί μου. Καλό σου βράδυ.

Paraskevi Malouxou είπε...

όμορφο... μπράβο Εύη!!

Γυναίκα είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ Παρασκευή! Να είσαι πάντα καλά!