Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012

ΖΩ



Σήμερα ζω
       γεύομαι
           αισθάνομαι
               νιώθω
                  ερωτεύομαι
                       και πεθαίνω
                           για ν' αναστηθώ,
                             μέσα στον χείμαρρο
                                 των αισθημάτων.
                                    Στην πιο γλυκιά προσμονή
                                        γεννιέμαι και πολλαπλασιάζομαι,
                                           θεριεύω
                                              γίνομαι λάβα
                                                 καυτή
                                                    που καίω κάθε κύτταρο.
                                                        Για να σβήσει μονάχα
                                                            απ΄τη δροσιά
                                                               του κορμιού σου.
                                                                 Στα ηδονικά σκαλοπάτια
                                                                    ανέβα, φιλώντας τα ένα-ένα.






4 σχόλια:

Μαρία Νι είπε...

πολύ καλό...
καλημέρα...

Γυναίκα είπε...

Καλημέρα μικρή Κάντυ - Μαρία.

Τι πιο όμορφο από τον έρωτα και την αγάπη.

Σε ευχαριστώ για την επίσκεψη και το σχόλιο.

Λάσκαρης Ζαράρης είπε...

Καλησπέρα σας, τι κάνετε; Διαβάζοντας το ποίημά σας, μου δημιουργήθηκε μία ισχυρή εντύπωση, πείτε το βεβαιότητα πως ποιήματα -σαν αυτό που γράψατε- προέκυψαν μετά τη βίωση κάποιας σημαδιακής εμπειρίας, ικανής να αναστατώσει συναισθηματικούς κόσμους. Επίσης, η παρουσίαση των σκέψεών σας σαν μία σκάλα που οδηγεί στην κορυφή της ερωτικής στιγμής, είναι πολύ επινοητική,εξίσου αυθόρμητη και εντυπωσιακή! Με άγγιξε στη σκέψη και στο ένστικτο! Να είστε καλά!

Γυναίκα είπε...

Καλησπέρα κ. Ζαράρη..
είμαι πολύ καλά, σας ευχαριστώ!

παραβλέπω το.."ποιήματα "..
προχωρώ..

μου λέει πάντα ένας πολύ καλός μου φίλος..

"αν δε το έχεις ζήσει, μη το ακουμπάς"

όπως και αυτό που συναντώ πολύ στο νετ.."αν δεν πονέσεις δεν μπορείς να γράψεις"

δεν θα πω αν συμφωνω ή αν διαφωνώ

ξέρετε άλλωστε, ποιητής είστε πως λειτουργεί η ψυχή..

σας ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιο
και χαίρομαι που σας άγγιξε.

καλή συνέχεια.