Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Μαρία Αρφέ ποιήτρια.


Η Μαρία Αρφέ γεννήθηκε στη Νάπολη της Ιταλίας. Ζεί και κατοικεί στην Ελλάδα στο Βόλο από το 1981. Όλα αυτά τα χρόνια είχε έντονη δραστηριότητα στους κοινωνικούς, πολιτιστικούς και πολιτικούς τομείς. Από το 1987 ως το 2010 συνεργάστηκε με το Επ. Ιταλικό Υποπροξενείο στο Βόλο και τα τελευταία έξι χρόνια διατέλεσε Επίτιμος Υποπρόξενος της Ιταλίας στο Βόλο.
Συμμετείχε και διακρίθηκε σε διεθνείς ποιητικούς διαγωνισμούς.
Για τη λογοτεχνική της δραστηριότητα έχει εισπράξει διάφορα Βραβεία ανάμεσα τους το 1ο Βραβείο Moscardelli στο Capestrano, Mario Barale στο Vercelli, Francesco De Micheli a Cesa κ ά. Είναι Ακαδημαϊκός εκπρόσωπος του Πολιτιστικού Κέντρου Cioacchino Belli της Ρώμης καθώς και μέλος επιτροπής αξιολόγησης λογοτεχνικών διαγωνισμών. 
Ιδρυτικό Μέλος και Πρόεδρος της Α.Μ.Κ. Εταιρίας ΔΙΟΤΙΜΑ και ΜΟΥΣΕΣ στο Βόλο και  υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων του οίκου ΗΡΑ Εκδοτική- Βόλος.


Εργογραφία:
2014        Γλυκοπαγίδα, Ήρα Εκδοτική
2013 Τα φτερά της πεταλούδας, Ήρα Εκδοτική
2012 Βροχή αγάπης, Ήρα Εκδοτική
2011 Στα βάθη της ψυχής, Εντύποις


Ε.Γκ. α) Στο ξεκίνημα της συγγραφικής σας πορεία υπήρξε κάποιο άτομο που ίσως ζητήσατε συμβουλές; Αν ναι, θα θέλατε να μας πείτε το όνομά του και τι ακριβώς σας συμβούλεψε;
Μ. Α. Αφού άρχισα να λαμβάνω τα πρώτα βραβεία και ένιωσα μια σιγουριά, ζήτησα τη γνώμη ενός καλού φίλου, Ιταλός κριτικός και διευθυντής εφημερίδας,ο οποίος μου είπε ότι έπρεπε να συνεχίσω και μάλιστα παρουσίασε τη δεύτερη ποιητική μου συλλογή


Ε.Γκ. β) Στο τελευταίο σας βιβλίο, τι ακριβώς θα θέλατε περισσότερο να εκτιμήσει ο αναγνώστης;
Μ. Α. Μετά τις πρώτες έξι συλλογές ποιημάτων, ένοιωσα την ανάγκη να εκφραστώ μέσα από τα διηγήματα «Τα φτερά της πεταλούδας». Ήταν η αφορμή να γράψω για τη γυναίκα να παρουσιάσω την ευαισθησία της, τη δύναμη της και τη μεταμόρφωση που γίνεται μέσα της σε κάθε δυσκολία της ζωής της.

Ε.Γκ. γ) Η συγγραφή πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στη ζωή σας, τι σημαίνει για εσάς και πώς πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε με τη λογοτεχνία;
Μ. Α. Τα ποιήματα είναι ο καθρέφτης της ζωής μου. Τα διηγήματα μία βροντή, μία σιωπηλή επανάσταση. Τα παραμύθια, μού επιτρέπουν να μπω στον κόσμο των παιδιών και να τον απολαύσω.
Δεν πήρα καμιά απόφαση, ήταν κάτι αυθόρμητο στην αρχή και τώρα τρόπος ζωής


Ε.Γκ. δ) Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να ακουστεί η φωνή ενός νέου λογοτέχνη στην Ελλάδα του σήμερα, όταν συναντά κλειστές τις πόρτες των εκδοτικών οίκων;
Μ. Α. Προσωπικά, τρεις εκδοτικοί οίκοι δέχτηκαν τα έργα μου και δεν βρήκα δυσκολίες. Πιστεύω ότι το γραπτό ενός καλού λογοτέχνη διαφέρει και μια ομάδα που κάνει αξιολογήσεις το προσέχει αμέσως. Εάν κλείνει η πόρτα κάποιου εκδοτικού οίκου,  θα ανοίξει κάποια άλλη πόρτα άλλου εκδοτικού οίκου και για αυτό χρειάζεται λίγη υπομονή. Αλλά, μήπως όμως μερικά γραπτά δεν είναι αρκετά καλά; Μήπως πρέπει να δεχτούμε ότι μερικά γραπτά χρειάζονται περισσότερη δουλειά πριν τα παρουσιάσουμε στο κοινό; Το δύσκολο το βλέπω στην διάδοση όπου μερικά βιβλιοπωλεία προτιμούν βιβλία γνωστών συγγραφέων  για πιο εύκολο και γρήγορο κέρδος και σε αυτή την εποχή της οικονομικής κρίσης δεν μπορώ να του δώσω άδικο. Δυστυχώς το βιβλίο και ο νέος λογοτέχνης είναι κρυμμένοι στα ράφια και με πολύ δυσκολία βλέπουν το φως.


Ε.Γκ. ε) Ο συγγραφέας γεννιέται ή γίνεται; Ποια είναι η γνώμη σας για τα διάφορα εργαστήρια δημιουργικής γραφής;
Μ. Α. Νομίζω ότι πρώτα από όλα πρέπει να σου αρέσει το διάβασμα και να σου αρέσει η συγγραφή, να έχεις φαντασία ώστε με τα μαθήματα, στα διάφορα εργαστήρια δημιουργικής γραφής, να αποκτάς κάποια εμπειρία επειδή και εδώ υπάρχουν κανόνες



Ε.Γκ. ζ) Πιστεύετε ότι ο Έλληνας διαβάζει; Πόσο δύσκολο είναι να αγγίξει ο λογοτέχνης με το έργο του τον αναγνώστη;
Μ. Α. Είναι προνόμιο λίγων ατόμων. Εάν το έργο αξίζει και αγγίξει τη ψυχή, δεν είναι δύσκολο.

Ε.Γκ. η) Όταν ξεκινάτε ένα νέο βιβλίο γνωρίζετε από την αρχή και το τέλος της ιστορίας ή σας οδηγούν οι ήρωες του;
Μ. Α. Ναι ήδη γνωρίζω, τουλάχιστον μέχρι τώρα, την αρχή και το τέλος της κάθε ιστορίας.


Ε.Γκ. θ) Ένα αγαπημένο σας βιβλίο που θα θέλατε να μας το προτείνετε;
Μ. Α. Τα βιβλία μου είναι σαν παιδιά μου και τα αγαπώ όλα. Για τα Χριστούγεννα όμως ετοίμασα ένα παραμυθάκι και ομολογώ πως όταν το τελείωσα δάκρυσα! . Το συνιστώ! 






η συνέντευξη παραχωρήθηκε στην 
Εύη Γκάλαβου